Wydział Nowych Technologii i Chemii

Historia

Wydział Nowych Technologii i Chemii wywodzi się z jednego z czterech wydziałów utworzonych w 1959 roku, mianowicie z Wydziału Chemii Wojskowej. Tworzyły go trzy katedry ogólnoakademickie: Fizyki Ogólnej, Matematyki Wyższej i Chemii Podstawowej oraz nowo powołanej – Katedry Obrony Przeciwatomowej z wyłączonego z Katedry Materiałów Wybuchowych i Obrony Przeciwchemicznej byłego Fakultetu Artyleryjsko-Technicznego.

Utworzenie, z inicjatywy gen. prof. Sylwestra Kaliskiego, nowego kierunku studiów – fizyki technicznej (1962 r.), spowodowało zmianę nazwy na Wydział Chemii i Fizyki Technicznej. Do Wydziału włączono nowo utworzone katedry: Technicznych Zastosowań Fizyki, Elektroniki Ciała Stałego, Podstaw Mechaniki i Fizyki Technicznej. W 1973 roku utworzono etatowe instytuty. Wraz z rozwojem kadry oraz zmianą zadań dydaktycznych i naukowych organizowano wydziałowe struktury mieszane – instytutowo-katedralne. Taki system obowiązuje do dzisiaj.

W 1970 roku powołano Zakład Meteorologii, w którym kształcono specjalistów na kierunku meteorologia wojskowa. W 1983 roku kształcenie meteorologów przeniesiono do Wydziału Inżynierii Lądowej i Geodezji.

W 1994 roku, w ramach reorganizacji połączono Wydziały Chemii i Fizyki Technicznej oraz Inżynierii Lądowej i Geodezji i utworzono Wydział Inżynierii, Chemii i Fizyki Technicznej. Katedrę Matematyki włączono do Wydziału Cybernetyki, a Zakład Materiałów Wybuchowych – do Wydziału Uzbrojenia i Lotnictwa.

W latach 1959 – 1980 na wojskowym kierunku chemicznym kształcono specjalistów w zakresie: obrona przed bronią masowego rażenia, ochrona wojsk przed skażeniami, sprzęt wojsk chemicznych, materiały wybuchowe. W następnych latach kształcenie zawężono do dwóch specjalności: ochrona przed skażeniami oraz technologia materiałów wybuchowych (łącznie z paliwami rakietowymi). Na kierunku fizyka techniczna tworzono specjalności w zależności od zapotrzebowania na absolwentów, których przygotowywano według indywidualnego toku studiów. Były to: fizyka i elektronika ciała stałego, fizyka metali, fizyka wybuchu, fizyka jądrowa i elektronika kwantowa, fizyka plazmowa, fizyka promieniowania elektromagnetycznego oraz fizyka i technologia ciała stałego.

W latach 1994 – 2006 kształcono studentów na kierunkach: chemia, budownictwo, geodezja i kartografia oraz fizyka techniczna. W ciągu pięćdziesięciu lat istnienia Wydziału wykształcenie zdobywali chemicy w specjalnościach przydatnych w wojsku i unikalnych w skali kraju. Z dniem 1 września 2006 roku wydział otrzymał nazwę Wydziału Nowych Technologii i Chemii.

Struktura wydziału

  • Instytut Chemii
  • Instytut Fizyki Technicznej
  • Instytut Inżynierii Materiałowej

Oferta naukowo-badawcza wydziału obejmuje prace w obszarach

Nowoczesne materiały fotoniczne:

 

  • materiały ciekłokrystaliczne – projektowanie, synteza, oczyszczanie, badanie podstawowych właściwości;
  • kryształy nieorganiczne, szkła i kompozyty – projektowanie, synteza, badanie podstawowych właściwości;
  • złożone struktury półprzewodnikowe – fotodiody oraz niechłodzone i wielospektralne detektory promieniowania elektromagnetycznego;
  • fotoniczne struktury światłowodowe – zastosowania nietelekomunikacyjne, sensory.

 

Materiały niebezpieczne i ochrona przed nimi:

 

  • nowe materiały wybuchowe – technologia, analiza, badania właściwości, modelowanie;
  • instrumentalne techniki wykrywania i analizy materiałów niebezpiecznych, w tym przemysłowych i bojowych środków trujących;
  • nanoporowate sorbenty węglowe i krzemionkowe – synteza i badanie właściwości adsorpcyjnych;

 

Materiały konstrukcyjne i wielofunkcyjne:

 

  • badania proszków i spieków metali oraz ultrananoziarnistych stopów metalicznych;
  • badania procesów odkształcania stopów;
  • technologia intermetalicznych materiałów gradientowych na elementy lekkich osłon balistycznych;
  • otrzymywanie i badanie właściwości nanomateriałów do przechowywania wodoru.

Kontakt

Strona wydziału

tel. 261 83 94 50