Drugie Doraźne Siły Pokojowe Organizacji Narodów Zjednoczonych - Egipt

Drugie Doraźne Siły Pokojowe Organizacji Narodów Zjednoczonych - Egipt

Autor zdjęcia: UN PHOTO

Drugie Doraźne Siły Pokojowe Organizacji Narodów Zjednoczonych

Polegli żołnierze:
  1. szer. Jerzy SUCHODÓŁ, zm. 29.VI.1979;
  2. szer. Józef TWARDY, zm. 3.III. 1978;
  3. por. Ryszard BOJSZA, zm. 23.III.1976;
  4. st. chor. Jan BEDNARZ, zm. 23.III.1976;
  5. kpr. Wiktor CIERESZKO, zm. 12.V.1976;
  6. kpr. Zbigniew GROCHOWINA, zm. 12.V.1976;
  7. st. chor. szt. Aleksander SAFON, zm. 19.V.1975;
  8. kpr. Józef STĘPNIAK, zm. 19.V.1975;
  9. płk. Bogdan RECZEK, zm. 21.IX.1977.
***
 
Siły pokojowe UNEF II powołano rezolucją S/RES/340 Rady Bezpieczeństwa z 25 października 1973 r. Ustanowiono je w celu nadzorowania zawieszenia ognia pomiędzy wojskami Egiptu i Izraela.
 
Ponadto w wyniku porozumień ze stycznia 1974 r. i września 1975 r. UNEF II nadzorował przemieszczanie i dyslokację wojsk zwaśnionych krajów oraz sprawował kontrolę nad strefą buforową.
 
22 listopada 1973 roku podpisano porozumienie pomiędzy przedstawicielami ONZ oraz delegacjami z Polski i Kanady. W myśl tego postanowienia Polska zadeklarowała skierowanie ponad 800 żołnierzy do udziału w misji UNEF II.
 
Skład jednostki polskiej tworzyły kompanie: dowodzenia i ochrony, transportowa, inżynieryjna, remontowa, budowlana i obsługi. Ponadto PKW utworzył szpital polowy dla potrzeb sił ONZ.
 
Do zadań kontyngentu polskiego należało:
  • zabezpieczenie transportu drogowego, przewozu osób, towarów, wody, żywności oraz paliw z portów i baz zaopatrzenia do poszczególnych kontyngentów rozlokowanych w strefie buforowej;
  • sprawdzanie dla potrzeb sztabów i posterunków UNEF II terenów pod względem zaminowania, budowy dróg i innych urządzeń inżynieryjnych;
  • opracowanie planów i założeń technicznych poszczególnych operacji w zakresie zabezpieczenia inżynieryjno – saperskiego;
  • obsługa techniczna (naprawa i konserwacja) pojazdów własnych i pochodzących z krajów Europy Wschodniej;
  • uzdatnianie wody do picia dla potrzeb kontyngentów narodowych;
  • zabezpieczenie służby sanitarnej całych sił zbrojnych ONZ w tym zwłaszcza obsługa szpitala poliklinicznego oraz udzielanie specjalistycznej pomocy lekarskiej.
Ponadto żołnierze WP służyli w składzie: międzynarodowej żandarmerii wojskowej ONZ, kwatery głównej UNEF II oraz samodzielnie kierowali oddziałami inżynieryjnymi i służby medycznej.
 
Operacja została zakończona w 1979 r. Ogółem pełniło w niej służbę 11 699 osób ( w tym 4037 żołnierzy zawodowych, 7080 żołnierzy służby zasadniczej i 582 pracowników cywilnych).
 
Państwa uczestniczące: Australia, Austria, Finlandia, Ghana, Indonezja, Irlandia, Kanada, Nepal, Panama, Peru, Polska, Senegal i Szwecja.
 
czas trwania: październik 1973 r. - czerwiec 1979 r.