AN-2 w powietrzu!
21 października br. legendarny samolot AN-2 został przebazowany do Aeroklubu Lubelskiego w Radawcu w celu wykonania niezbędnych przeglądów.
Za sterami zasiedli instruktorzy Akademickiego Centrum Szkolenia Lotniczego.
Samoloty wielozadaniowe An-2 służyły w polskim wojsku ponad pięćdziesiąt lat. Przewoziły ludzi i sprzęt, a za ich sterami szkoliło się wielu polskich pilotów. Z pokładu „Antków” desantowali się także skoczkowie spadochronowi. Ten kultowy statek powietrzny trafił do Lotniczej Akademii Wojskowej w 2013 r.
Od tego czasu wykonano szereg prac związanych z przywróceniem jego sprawności do lotu między innymi dokonano wymiany płótna na powierzchniach nośnych samolotu. Jednocześnie udało się zachować oryginalny kamuflaż, łącznie z szachownicami Sił Powietrznych, co wyróżnia naszego „Antka” wśród innych zachowanych jeszcze egzemplarzy w Polsce.
Samolot będzie wykorzystany do szkolenia spadochronowego podchorążych LAW. W tym celu ośmiu instruktorów Akademickiego Centrum Szkolenia Lotniczego przeszkoliło się lub odnowiło uprawnienia do desantowania skoczków.
Tekst: Emilia Cuch
Za sterami zasiedli instruktorzy Akademickiego Centrum Szkolenia Lotniczego.
Samoloty wielozadaniowe An-2 służyły w polskim wojsku ponad pięćdziesiąt lat. Przewoziły ludzi i sprzęt, a za ich sterami szkoliło się wielu polskich pilotów. Z pokładu „Antków” desantowali się także skoczkowie spadochronowi. Ten kultowy statek powietrzny trafił do Lotniczej Akademii Wojskowej w 2013 r.
Od tego czasu wykonano szereg prac związanych z przywróceniem jego sprawności do lotu między innymi dokonano wymiany płótna na powierzchniach nośnych samolotu. Jednocześnie udało się zachować oryginalny kamuflaż, łącznie z szachownicami Sił Powietrznych, co wyróżnia naszego „Antka” wśród innych zachowanych jeszcze egzemplarzy w Polsce.
Samolot będzie wykorzystany do szkolenia spadochronowego podchorążych LAW. W tym celu ośmiu instruktorów Akademickiego Centrum Szkolenia Lotniczego przeszkoliło się lub odnowiło uprawnienia do desantowania skoczków.
Tekst: Emilia Cuch
