Święto Wojsk Radiotechnicznych

Święto Wojsk Radiotechnicznych

Autor zdjęcia: DG RSZ
Święto Wojsk Radiotechnicznych zostało ustanowione 6 stycznia 2005 roku przez Ministra Obrony Narodowej na pamiątkę utworzenia pierwszej jednostki obserwacyjno-meldunkowej, z której wywodzą się Wojska Radiotechniczne.
Z okazji Święta Wojsk Radiotechnicznych, wszystkim żołnierzom, pracownikom wojska oraz weteranom składam wyrazy szacunku i podziękowania za dobrą i bezpieczną realizację zadań.
Wysoki prestiż Wojsk Radiotechnicznych to zasługa przede wszystkim ludzi, wielu pokoleń radiotechników funkcjonujących w nieprzerwanym dyżurze bojowym na straży polskiego nieba. Tych, którzy kładli podwaliny pod funkcjonowanie i rozwój struktur jednostek radiotechnicznych i tych, którzy pełnią służbę obecnie. Waszymi wspólnymi cechami są profesjonalizm, odpowiedzialność i zaangażowanie w służbie i pracy oraz duma z wspólnych osiągnięć.
Jednocześnie życzę zdrowia i wszelkiej pomyślności w działalności służbowej, jak i w życiu prywatnym.

Dowódca Generalny
Rodzajów Sił Zbrojnychgenerał Jarosław Mika



***
70 lat ternu pierwszego batalionu obserwacyjno-meldunkowego stanowiło podwaliny elementu rozpoznania obrony powietrznej kraju. Początkowo budowanie systemu obserwacyjno-meldunkowego oparte było na wieżach obserwacyjnych, wykrywanie prowadzono wzrokowo i słuchowo w systemie trzyzmianowych dyżurów. Pierwsze egzemplarze stacji radiolokacyjnych znalazły się w Polsce w 1952 r. Doposażanie posterunków w sprzęt radiolokacyjny, mimo jego dużej zawodności znacznie zmieniło możliwości wykrywania i rozpoznania przestrzeni powietrznej. W kolejnych latach, następował napływ nowocześniejszego sprzętu radiolokacyjnego i dokonywana była reorganizacja struktur radiotechnicznych. Przyczyniło się to do zwiększenia możliwości bojowych WRt i umożliwiło otrzymywanie informacji radiolokacyjnej z większych obszarów kraju.
Zmieniająca się w kolejnych dziesięcioleciach technologia i technika wojskowa na świecie stawiała coraz większe wyzwania dla Wojsk Radiotechnicznych, koniecznym stało się pozyskiwanie sprzętu radiolokacyjnego nowszej generacji. Związane z tym było prowadzenie specjalistycznego kształcenia i szkolenia kadry i żołnierzy do obsługi radarów. Wraz ze zmianą parametrów nowego sprzętu, umożliwiającego również wykrywanie celów niskolecących, zmianie podlegała również dyslokacja posterunków WRt, dostosowywana w taki sposób aby zapewnić rozpoznanie radiolokacyjne dla jak największego obszaru kraju. Wysiłek skierowany był zarówno w celu poprawy czasu obiegu informacji o przelocie obiektów powietrznych, jak również osiąganiu lepszego poziomu zdolności manewrowych sił i środków WRt. Stopniowo przestarzały sprzęt produkcji rosyjskiej zastępowany był przez stacje radiolokacyjne produkcji krajowej.
W latach dziewięćdziesiątych oprócz wprowadzanych zestawów wysokościomierzy i odległościomierzy 3 generacji zaczęto wprowadzać na wyposażenie pododdziałów WRt stacje trójwspółrzędne, umożliwiające tworzenie ruchomych posterunków radiolokacyjnych. Wraz ze zmianami na arenie geopolitycznej Świata i Europy koniecznością stało się równomierne rozmieszczenie systemu radiolokacyjnego na terenie kraju i wzdłuż wszystkich granic. Wojska Wojska Radiotechniczne stanęły przed zadaniem rozwinięcia rozpoznania radiolokacyjnego nad wschodnimi rejonami kraju, co wiązało się ze zwiększaniem liczebności WRt, poprzez formowanie kolejnych pododdziałów wzdłuż wschodniej granicy Polski. W świetle dążeń Polski do przystąpienia do NATO priorytetem stało się zapewnienie jednolitego systemu rozpoznania przestrzeni powietrznej, co umożliwiłoby integrację z sojuszniczym Zintegrowanym Systemem OP, oraz dało możliwość zarządzania przestrzenią powietrzną według jednolitego systemu zobrazowań ja sytuacji powietrznej, obejmującej ruch wszystkich samolotów wojskowych i cywilnych w polskiej przestrzeni powietrznej - w czasie niemal rzeczywistym.
Integracja stacji radiolokacyjnych z systemem NATO przyniosła kolejne zdecydowane zmiany reorganizacyjne oraz rozformowanie dwóch z istniejących wówczas trzech Brygad Radiotechnicznych oraz dwudziestu jeden batalionów i jednego pułku. Wycofany został sprzęt produkcji byłego ZSRR, zastępowany stopniowo nowoczesnymi radarami produkcji krajowej, uzupełnionymi kilkoma egzemplarzami urządzeń produkcji włoskiej. Przebudowa systemu dowodzenia wyeliminowała pośrednie szczeble dowodzenia, zasadniczym zadaniem WRt stało się wydawanie informacji o obiektach w przestrzeni powietrznej - zapewniając ciągłość śledzenia wykrywanych obiektów.
Wielokrotne zmiany i reorganizacja struktur wojsk radiotechnicznych od czasu sformowania pierwszych zalążków systemu obserwacyjno-meldunkowego do obecnego ich kształtu były podyktowane koniecznością dostosowania do dynamicznie zmieniającej się sytuacji geopolitycznej oraz postępu technologicznego.