• WYNALAZKI I PATENTY

    Patenty są udzielane - bez względu na dziedzinę techniki - na wynalazki, które są nowe, posiadają poziom wynalazczy i nadają się do przemysłowego stosowania.


    Prawo własności przemysłowej - ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. (Dz. U. 2020 poz. 286t.j.)

     

    Patenty są udzielane - bez względu na dziedzinę techniki - na wynalazki, które są nowe, posiadają poziom wynalazczy i nadają się do przemysłowego stosowania.

    Wynalazek uważa się za nowy, jeśli nie jest on częścią stanu techniki.

     

    Przez stan techniki rozumie się wszystko to, co przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania patentu, zostało udostępnione do wiadomości powszechnej w formie pisemnego lub ustnego opisu, przez stosowanie, wystawienie lub ujawnienie w inny sposób.

     

    Za stanowiące część stanu techniki uważa się również informacje zawarte w zgłoszeniach wynalazków lub wzorów użytkowych, korzystających z wcześniejszego pierwszeństwa, nieudostępnione do wiadomości powszechnej, pod warunkiem ich ogłoszenia w sposób określony w ustawie.

     

    Przepisy nie wyłączają możliwości udzielenia patentu na wynalazek dotyczący nowego zastosowania substancji stanowiącej część stanu techniki lub użycia takiej substancji do uzyskania wytworu mającego nowe zastosowanie.

    Wynalazek uważa się za posiadający poziom wynalazczy, jeżeli wynalazek ten nie wynika dla znawcy, w sposób oczywisty, ze stanu techniki.

     

    Wynalazek uważany jest za nadający się do przemysłowego stosowania, jeżeli według wynalazku może być uzyskiwany wytwór lub wykorzystywany sposób, w rozumieniu technicznym, w jakiejkolwiek działalności przemysłowej, nie wykluczając rolnictwa.

     

    Za wynalazki, nie uważa się w szczególności:

    • odkryć, teorii naukowych i metod matematycznych;
    • wytworów o charakterze jedynie estetycznym;
    • planów, zasad i metod dotyczących działalności umysłowej lub gospodarczej oraz gier;
    • wytworów, których niemożliwość wykorzystania może być wykazana w świetle powszechnie przyjętych i uznanych zasad nauki;
    • programów do maszyn cyfrowych;
    • przedstawienia informacji.

     

    Patentów nie udziela się na:

    • wynalazki, których wykorzystywanie byłoby sprzeczne z porządkiem publicznym lub dobrymi obyczajami; nie uważa się za sprzeczne z porządkiem publicznym korzystanie z wynalazku tylko dlatego, że jest zabronione przez prawo;
    • odmiany roślin lub rasy zwierząt oraz czysto biologiczne sposoby hodowli roślin lub zwierząt; przepis ten nie ma zastosowania do mikrobiologicznych sposobów hodowli ani do wytworów uzyskiwanych takimi sposobami;
    • sposoby leczenia ludzi i zwierząt metodami chirurgicznymi lub terapeutycznymi oraz sposoby diagnostyki stosowane na ludziach lub zwierzętach; przepis ten nie dotyczy produktów, a w szczególności substancji lub mieszanin stosowanych w diagnostyce lub leczeniu.

     

    Zgłoszenie wynalazku w celu uzyskania patentu powinno obejmować:

    • podanie zawierające co najmniej oznaczenie zgłaszającego, określenie przedmiotu zgłoszenia oraz wniosek o udzielenie patentu lub patentu dodatkowego;
    • opis wynalazku ujawniający jego istotę;
    • zastrzeżenie lub zastrzeżenia patentowe;
    • skrót opisu.

     

    O zgłoszeniu wynalazku Urząd Patentowy dokonuje ogłoszenia, niezwłocznie po upływie 18 miesięcy od daty pierwszeństwa do uzyskania patentu.

     

    Urząd Patentowy wydaje decyzję o udzieleniu patentu, jeżeli zostały spełnione ustawowe warunki do jego uzyskania.

     

    Udzielenie patentu stwierdza się przez wydanie dokumentu patentowego.

     

    Częścią składową dokumentu patentowego jest opis patentowy obejmujący opis wynalazku, zastrzeżenia patentowe i rysunki. Opis patentowy jest publikowany przez Urząd Patentowy.

     

    Przez uzyskanie patentu nabywa się prawo wyłącznego korzystania z wynalazku w sposób zarobkowy lub zawodowy na całym obszarze Rzeczypospolitej Polskiej.

     

    Zakres przedmiotowy patentu określają zastrzeżenia patentowe, zawarte w opisie patentowym. Opis wynalazku i rysunki mogą służyć do wykładni zastrzeżeń patentowych.

     

    Czas trwania patentu wynosi 20 lat od daty dokonania zgłoszenia wynalazku w Urzędzie Patentowym.

     

    Prawo własności przemysłowej - ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. (Dz. U. 2020 poz. 286t.j.)

     

  • WZORY UŻYTKOWE

    Wzorem użytkowym jest nowe i użyteczne rozwiązanie o charakterze technicznym, dotyczące kształtu, budowy lub zestawienia przedmiotu o trwałej postaci.

     

    Wzór użytkowy uważa się za rozwiązanie użyteczne, jeżeli pozwala ono na osiągnięcie celu mającego praktyczne znaczenie przy wytwarzaniu lub korzystaniu z wyrobów.

     

    Na wzór użytkowy może być udzielone prawo ochronne.

     

    Przez uzyskanie prawa ochronnego nabywa się prawo wyłącznego korzystania ze wzoru użytkowego w sposób zarobkowy lub zawodowy na całym obszarze Rzeczypospolitej Polskiej.

     

    Czas trwania prawa ochronnego wynosi dziesięć lat od daty dokonania zgłoszenia wzoru użytkowego w Urzędzie Patentowym.

     

    Zakres przedmiotowy prawa ochronnego określają zastrzeżenia ochronne zawarte w opisie ochronnym wzoru użytkowego.

     

    Udzielenie prawa ochronnego na wzór użytkowy stwierdza się przez wydanie świadectwa ochronnego.

     

    Częścią składową świadectwa ochronnego jest opis ochronny wzoru użytkowego obejmujący opis tego wzoru, zastrzeżenia ochronne i rysunki. Opis ochronny wzoru użytkowego jest udostępniany osobom trzecim i podlega rozpowszechnianiu przez Urząd Patentowy.

     

    Prawo własności przemysłowej - ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. (Dz. U. 2020 poz. 286t.j.)

  • WZORY PRZEMYSŁOWE

    Wzorem przemysłowym jest nowa i posiadająca indywidualny charakter postać wytworu lub jego części, nadana mu w szczególności przez cechy linii, konturów, kształtów, kolorystykę, strukturę lub materiał wytworu oraz przez jego ornamentację.

     

    Wytworem jest każdy przedmiot wytworzony w sposób przemysłowy lub rzemieślniczy, obejmujący w szczególności opakowanie, symbole graficzne oraz kroje pisma typograficznego, z wyłączeniem programów komputerowych.

     

     

    Wzór przemysłowy uważa się za nowy, jeżeli przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania prawa z rejestracji, identyczny wzór nie został udostępniony publicznie przez stosowanie, wystawienie lub ujawnienie w inny sposób.

     

    Wzór przemysłowy odznacza się indywidualnym charakterem, jeżeli ogólne wrażenie, jakie wywołuje na zorientowanym użytkowniku, różni się od ogólnego wrażenia wywołanego na nim przez wzór publicznie udostępniony przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo. Przy ocenie indywidualnego charakteru wzoru przemysłowego bierze się pod uwagę zakres swobody twórczej przy opracowywaniu wzoru.

     

    Na wzór przemysłowy udziela się prawa z rejestracji.

     

    Przez uzyskanie prawa z rejestracji uprawniony nabywa prawo wyłącznego korzystania z wzoru przemysłowego w sposób zarobkowy lub zawodowy na całym obszarze Rzeczypospolitej Polskiej.

     

    Prawa z rejestracji wzoru udziela się na 25 lat od daty dokonania zgłoszenia w Urzędzie Patentowym.

     

    Zgłoszenie wzoru przemysłowego w celu uzyskania prawa z rejestracji powinno obejmować:

    • podanie zawierające co najmniej oznaczenie zgłaszającego, określenie przedmiotu zgłoszenia oraz wniosek o udzielenie prawa z rejestracji;
    • ilustrację wzoru przemysłowego;
    • opis wyjaśniający ilustrację wzoru przemysłowego.

    Ilustrację wzoru przemysłowego stanowią w szczególności rysunki, fotografie lub próbki materiału włókienniczego.

     

    Udzielenie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego stwierdza się przez wydanie świadectwa rejestracji.

     

    Częścią składową świadectwa rejestracji jest opis ochronny wzoru przemysłowego obejmujący opis tego wzoru, rysunek oraz zawarte w zgłoszeniu fotografie i próbki materiału włókienniczego. Opis ochronny wzoru przemysłowego jest udostępniany osobom trzecim i podlega rozpowszechnianiu przez Urząd Patentowy.

     

    Prawo własności przemysłowej - ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. (Dz. U. 2020 poz. 286t.j.)

     

  • ZNAKI TOWAROWE

    Znakiem towarowym może być każde oznaczenie umożliwiające odróżnienie towarów jednego przedsiębiorstwa od towarów innego przedsiębiorstwa oraz możliwe do przedstawienia w rejestrze znaków towarowych w sposób pozwalający na ustalenie jednoznacznego i dokładnego przedmiotu udzielonej ochrony. Znakiem towarowym może być w szczególności wyraz, włącznie z nazwiskiem, rysunek, litera, cyfra, kolor, forma przestrzenna, w tym kształt towaru lub opakowania, a także dźwięk. (Ustawa z dnia 20 lutego 2019 r. o zmianie ustawy – Prawo własności przemysłowej. Dz.U. 2019, poz. 501)

     

    Na znak towarowy może być udzielone prawo ochronne. Prawo ochronne na znak towarowy z zasady przysługuje uprawnionemu (zgłaszającemu lub innej osobie, która nabyła od niego prawo do znaku towarowego). Czas trwania prawa ochronnego na znak towarowy wynosi 10 lat od daty zgłoszenia znaku towarowego w Urzędzie Patentowym RP z możliwością przedłużenia tego prawa na kolejne okresy dziesięcioletnie.

     

     

    W zależności od rodzaju znaku i charakteru podmiotów uprawnionych możemy wyróżnić:

    • indywidualny znak towarowy - tylko jeden uprawniony
    • wspólne prawo ochronne - grupa uprawnionych (dwóch lub więcej)
    • wspólny znak towarowy - organizacja zrzeszająca inne podmioty (przedsiębiorców)
    • wspólny znak towarowy gwarancyjny - organizacja zrzeszająca inne podmioty (przedsiębiorców) oraz każdy, kto spełnia wymogi zawarte w regulaminie tego znaku

    Prawo ochronne na znak towarowy, udzielone przez Urząd Patentowy RP, ma terytorialny charakter, co oznacza, że jest ono skuteczne wyłącznie w granicach terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Istnieje możliwość rozszerzenia zasięgu terytorialnego znaku towarowego na inne państwa, korzystając z jednego z trzech systemów:

     

    Od 15 kwietnia 2016 r. obowiązuje nowy system rozpatrywania zgłoszeń znaków towarowych tzw. system sprzeciwowy. Nowy system znaczne upraszcza procedurę uzyskania prawa ochronnego na znak towarowy.

    Przewodnik dla znaków towarowych zgłoszonych przed dniem 15.04.2016

     

    Prawo własności przemysłowej - ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. (Dz. U. 2020 poz. 286t.j.) Znaki towarowe / Urząd Patentowy RP

     

  • OZNACZENIA GEOGRAFICZNE

    Oznaczeniami geograficznymi, w rozumieniu ustawy, są oznaczenia słowne odnoszące się bezpośrednio lub pośrednio do nazwy miejsca, miejscowości, regionu lub kraju (teren), które identyfikują towar jako pochodzący z tego terenu, jeżeli określona jakość, dobra opinia lub inne cechy towaru są przypisywane przede wszystkim pochodzeniu geograficznemu tego towaru.

     

    Ustawa Prawo własności przemysłowej reguluje jedynie procedurę rejestracyjną na oznaczenia geograficzne, które służą do oznaczania produktów przemysłowych. Organem właściwym w zakresie rejestracji oznaczeń geograficznych na produkty przemysłowe jest Urząd Patentowy RP. Natomiast organem właściwym na szczeblu krajowym w zakresie rejestracji oznaczeń geograficznych na produkty rolno-spożywcze jest Minister ds. Rolnictwa i Rozwoju Wsi.

     

     

    Ustawa Prawo własności przemysłowej dzieli oznaczenia geograficzne na nazwy regionalne oraz oznaczenia pochodzenia.

     

    1. nazwy regionalne jako oznaczenia służące do wyróżniania towarów, które:
      1. pochodzą z określonego terenu oraz
      2. posiadają szczególne właściwości, które wyłącznie lub w przeważającej mierze zawdzięczają oddziaływaniu środowiska geograficznego obejmującego łącznie czynniki naturalne oraz ludzkie - których wytworzenie lub przetworzenie następuje na tym terenie;
    2. oznaczenia pochodzenia jako oznaczenia służące do wyróżniania towarów:
      1. pochodzących z określonego terenu oraz
      2. posiadających pewne szczególne właściwości albo inne cechy szczególne przypisywane pochodzeniu geograficznemu, czyli terenowi, gdzie zostały one wytworzone lub przetworzone.

     

    Na tle innych przedmiotów własności przemysłowej oznaczenia geograficzne na produkty przemysłowe charakteryzują się tym, że:

    • ochrona ich jest nieograniczona w czasie i biegnie od daty wpisu do rejestru;
    • ochrona jest niezależna od ryzyka konfuzji;
    • przeniesienie prawa z rejestracji może nastąpić tylko na inną organizację lub organ na podstawie „porozumienia”;
    • zakazane jest udzielanie licencji na oznaczenia geograficzne;
    • oznaczenie nie wskazuje na producenta, ale na region powstania;
    • mogą mieć jedynie charakter słowny;
    • mogą być zastrzeżone tylko dla jednego towaru.

     

    Prawo własności przemysłowej - ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. (Dz. U. 2020 poz. 286t.j.)

     

    Oznaczenia geograficzne – procedura krajowa 
     
    Baza e-Ambrosia - produkty zarejestrowane i czekające na rejestrację w Komisji Europejskiej
     
  • TOPOGRAFIE UKŁADÓW SCALONYCH

    Przez topografię układu scalonego, zwaną dalej "topografią", rozumie się rozwiązanie polegające na przestrzennym, wyrażonym w dowolny sposób, rozplanowaniu elementów, z których co najmniej jeden jest elementem aktywnym, oraz wszystkich lub części połączeń układu scalonego.

     

    Przez układ scalony rozumie się jedno- lub wielowarstwowy wytwór przestrzenny, utworzony z elementów z materiału półprzewodnikowego tworzącego ciągłą warstwę, ich wzajemnych połączeń przewodzących i obszarów izolujących, nierozdzielnie ze sobą sprzężonych, w celu spełniania funkcji elektronicznych.

     

    Zgłoszenie topografii powinno zawierać:

    • podanie;
    • materiał identyfikujący topografię, zawierający niezbędne dane do jednoznacznego określenia topografii;
    • oświadczenie dotyczące daty wprowadzenia topografii do obrotu, jeżeli miało ono miejsce przed dokonaniem zgłoszenia.

    Na topografię udzielane jest prawo z rejestracji.

     

    Topografię uznaje się za oryginalną, jeżeli jest wynikiem pracy intelektualnej twórcy i nie jest powszechnie znana w chwili jej powstania.

     

    Nie udziela się prawa z rejestracji na topografię jednoznacznie wynikającą z funkcji układu scalonego, w którym jest stosowana.

     

    Udzielenie prawa z rejestracji stwierdza się przez wydanie świadectwa rejestracji topografii.

     

    Uprawniony może wskazać, że jego topografia została zarejestrowana, poprzez umieszczenie na topografii lub produkcie zawierającym chronioną topografię litery "T" wpisanej w okrąg.

     

    Przez uzyskanie prawa z rejestracji nabywa się prawo do wyłącznego korzystania z topografii w sposób zarobkowy lub zawodowy na całym obszarze Rzeczypospolitej Polskiej.

     

    Ochrona topografii ustaje po dziesięciu latach od końca roku kalendarzowego, w którym topografia lub układ scalony zawierający taką topografię był wprowadzony do obrotu, lub końca roku kalendarzowego, w którym dokonano zgłoszenia topografii w Urzędzie Patentowym, w zależności od tego, który z tych terminów upływa wcześniej.

     

    Prawo własności przemysłowej - ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. (Dz. U. 2020 poz. 286t.j.)