5 lat ASzWoj - lata tradycji

CIEKAWOSTKI HISTORYCZNE
  • Czy wiesz, że pomnik Napoleona I, który obecnie znajduje się na terenie Akademii Sztuki Wojennej przed II wojną światową stał u zbiegu ulic Koszykowej i Suchej (dzisiejszej Krzywickiego) na terenie Wyższej Szkoły Wojennej?

    Z początkiem października 2017 r. na terenie Akademii Sztuki Wojennej – przed budynkiem Komendy (nr 101), odsłonięte zostało popiersie cesarza Napoleona Bonaparte, które w czasach funkcjonowania Wyższej Szkoły Wojennej znajdowało się na dziedzińcu szkoły.

     

    Akademia Sztuki Wojennej jest spadkobierczynią dokonań poprzednich placówek, przede wszystkim Wojskowej Szkoły Aplikacyjnej oraz Wyższej Szkoły Wojennej działającej w Polsce i za granicą w latach 1919-1946. To właśnie na terenie tej szkoły, w Warszawie, u zbiegu ulic Koszykowej i Suchej, w 1923 roku stanął pomnik Napoleona Bonaparte.

     

    Jego oficjalne odsłonięcie odbyło się 3 maja 1923 r., a w wydarzeniu wziął udział marszałek Ferdynand Foch, człowiek niezwykle ceniony przez Marszałka Piłsudskiego i przyjaciel Polski, co okazywał kilkakrotnie w czasie istotnych rozmów międzynarodowych. Obecność Focha podczas odsłonięcia popiersia Napoleona miała szczególne znaczenie ze względu na fakt, że był on miłośnikiem metod słynnego dowódcy i autorem wielu rozpraw traktujących o wykorzystaniu taktyki Napoleona w ówczesnych uwarunkowaniach. W tym samym roku marszałek Foch przyjął tytuł Marszałka Polski (mianowanie nastąpiło 13 kwietnia 1923 r.) oraz przyjął Krzyż Wielki Orderu Wojennego Virtuti Militari (4 maja 1923 r.).

     

    Od tego czasu „[...] wchodzących słuchaczy witało na podwórku szkoły popiersie „boga wojny” Napoleona I-ego, stojące na wysokim cokole z napisem „Wielkiemu Wodzowi Wyższa Szkoła Wojenna”. Wielu polskich oficerów okresu międzywojennego posiadało pamiątkowe zdjęcia wykonane pod pomnikiem Cesarza – podczas rozpoczęcia bądź zakończenia nauki.

     

    Monument zaprojektowany został przez mjr. Michała Kamieńskiego, a wykonanie dzieła powierzono braciom Łopieńskim. Popiersie Napoleona umiejscowiono na trzymetrowym cokole, wspierały je cztery orły zrywające się do lotu. Pod koniec II wojny światowej pomnik został najprawdopodobniej rozebrany i ukryty. Po wojnie odnaleziono jedynie popiersie, które w rejestrach Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie zapisano w latach sześćdziesiątych XX w., a następnie wystawiono je na wewnętrznym dziedzińcu Muzeum.

     

     

     

    W październiku 2017 r., dzięki przychylności władz Muzeum Wojska Polskiego, historyczne popiersie Napoleona zostało wypożyczone i wróciło do matecznika – kontynuatorki misji Wyższej Szkoły Wojennej – Akademii Sztuki Wojennej.

  • Czy wiesz, że w latach 1940-1946 Kursy Wojenne Wyższej Szkoły Wojennej odbywały się w Wielkiej Brytanii?

    Po kapitulacji Francji w roku 1940, znajdujące się tam resztki polskich oddziałów zostały ewakuowane do Anglii, gdzie przystąpiono do organizacji wojska polskiego. Koniczne było wyszkolenie i przygotowanie potrzebnej liczby młodych oficerów do pracy w sztabach zorganizowanych według systemu brytyjskiego. 

     

    W ogólnym planie przeszkolenia wojska polskiego czołowe miejsce zajmował powołany rozkazem Naczelnego Wodza Kurs Wyższej Szkoły Wojennej, który później został przemianowany na Wyższą Szkołę Wojenną. Czas trwania poszczególnych kursów był obliczony na 6 miesięcy, z wyjątkiem pierwszego, który trwał tylko 5 miesięcy. Łącznie w ramach Wyższej Szkoły Wojennej na obczyźnie odbyło się 6 kursów. 

     

    Pierwszy kurs odbył się w Londynie. Kursy – od drugiego do piątego włącznie miały miejsce w Szkocji w Eddleston. Władze brytyjskie przydzieliły do dyspozycji Szkoły były pałac lordowski, w którym wówczas mieścił się hotel „Black Barony”. Słuchacze mieszkali w kwaterach prywatnych, w oddalonej o 6 kilometrów miejscowości Peebles, skąd szkolnymi samochodami ciężarowymi przyjeżdżali na wykłady i ćwiczenia. 

     

    Szósty kurs powojenny został przeniesiony do Cuper Fife, również w Szkocji. 

     

    Liczba absolwentów Wyższej Szkoły Wojennej na obczyźnie to 296 oficerów. 

  • Czy wiesz, kto jest autorem słów: "(...) kawalerzysta może lekceważyć nieprzyjaciela, ale nie może lekceważyć profesora, bo to znacznie bardziej niebezpieczne."?

    Jesienią 1924 r. pułkownik Bolesław Wieniawa-Długoszowski wraz z innymi oficerami, weteranami wojny polsko-bolszewickiej, odbywał kurs doszkalający w Wyższej Szkole Wojennej. Polskich doświadczonych zagończyków nauczali tam generałowie francuscy. Przy takim „układzie sił” – wcześniej czy później – musiało dojść do spięcia. Któregoś dnia Wieniawa starł się z francuskim profesorem na temat, która z doktryn wojennych lepiej się sprawdza: francuska – defensywna, czy polska – manewrowa. Naturalnie każdy z rozgorączkowanych dyskutantów obstawał przy swojej, narodowej koncepcji.