None

35 rocznica śmierci patrona 21 Brygady Strzelców Podhalańskich

5 zdjęć w galerii
13 października obchodziliśmy 35 rocznicę śmierci gen. bryg. Mieczysława Boruty-Spiechowicza.
13 października br, przy kwaterze legionowej Nowego Cmentarza w Zakopanem, odbyła się kameralna uroczystość  z udziałem żołnierzy z 5 Batalionu Strzelców Podhalańskich. Obchody były gestem hołdu i pamięci dla wybitnego wodza, żołnierza Legionów, armii Andersa, współtwórcy Ruchu Obrony Praw Człowieka i Obywatela.
   Mieczysław Boruta Spiechowicz urodził się 20 lutego 1894 r. w wielodzietnej rodzinie w Rzeszowie, jako jeden z piętnaściorga rodzeństwa. W 1903 r. wraz z rodziną przeniósł się do Warszawy- tam uczył się i działał w drużynach harcerskich. Kilka lat później wyjechał do Antwerpii, gdzie podjął studia i wstąpił do Związku Strzeleckiego.
   To ostatnie doświadczenie otworzyło mu drogę do kariery oficerskiej w Legionach w 1914 roku. Uczestniczył w I wojnie światowej, w listopadzie roku 1918 zaciągnął się do Wojska Polskiego. W 1919 r. został dowódcą 143. Pułku Strzelców Kresowych, który w późniejszych latach został przemianowany na 4. Pułk Strzelców Podhalańskich.
   Po przewrocie majowym został powołany do służby w Generalnym Inspektoracie Sił Zbrojnych. Z początkiem 1939 r. witał Madziarów na nowo ustanowionej granicy polsko- węgierskiej. Podczas wojny obronnej dowodził grupą „Bielsko” , która 3 września została przemianowana na „Borutę”. Pod jego dowództwem znalazł się m.in. Stanisław Maczek. 13 grudnia 1939 r. został aresztowany przez NKWD. Do podpisania układu  Sikorski- Majski był przetrzymywany w moskiewskim więzieniu na Łubiance.
   Po uwolnieniu z więzienia ewakuował się do Iranu. Był dowódcą 5. Wileńskiej Dywizji Piechoty, a później- od 1943 r. do końca wojny- dowódcą 1. Korpusu Polskiego. Po wojnie powrócił do Ojczyzny.
Swoje miejsce znalazł wśród kombatantów, którzy darzyli go ogromnym szacunkiem. Związał się z opozycją, wśród której cieszył dużym poważaniem. Generał, mimo sędziwego wieku, aktywnie pracował na rzecz zmian. Był jednym ze współtwórców Ruchu Ochrony Praw Człowieka i Obywatela, Komitetu Porozumienia na rzecz Samostanowienia Narodu.
   Przeżył niemal wszystko, co najgorsze w XX w., cały czas reprezentując swoim życiem najcenniejsze wartości. Zmarł 13 października w 1985 roku, w Zakopanem.