Patron

gen. broni Józef Dowbor-Muśnicki

Przyszedł na świat w majątku Garbów koło Sandomierza. Pochodził ze starego szlacheckiego rodu wywodzącego się z Litwy. W wieku 14 lat zdecydował rozpocząć karierę wojskową. Wstąpił do petersburskiego Korpusu Kadetów.   Służył w carskiej armii podczas wojny rosyjsko-japońskiej i na frontach I wojny światowej (1914-1918). Walki z Niemcami i Austriakami przyniosły mu szybki awans z rangi pułkownika na generała.   W sierpniu 1917 roku objął dowództwo tworzonego przez siebie I Korpusu Polskiego w Rosji (tzw. dowborczycy), którego zadaniem było jak najszybsze skierowanie na front przeciw niemiecki. Za zasługi wojenne odznaczany był orderami Imperium Rosyjskiego, a także orderami angielskim oraz chińskim. W Polsce odznaczenia doczekał się pośmiertnie,  19 grudnia 2018 r. prezydent Andrzej Duda przyznał Generałowi Order Orła Białego.   Na wniosek Naczelnej Rady Ludowej gen. Józef Dowbór Muśnicki został wyznaczony na dowódcę powstania wielkopolskiego. Oficjalne przejęcie dowództwa odbyło się 16 stycznia 1919 roku. Zreorganizował oddziały powstańcze, wprowadził żelazną dyscyplinę i przeforsował decyzję o poborze poszczególnych roczników, a także organizował regularną Armię Wielkopolską, która w szczytowym momencie liczyła blisko 110 tysięcy żołnierzy. Poprowadził nowo utworzoną Armię Wielkopolską do zwycięstwa nad Niemcami.   Generał Józef Dowbor-Muśnicki należał do grona najwybitniejszych przywódców wojskowych w odradzającej się po zaborach Polsce. Jego dokonania miały znaczący wpływ na ustanowienie granic odrodzonej Rzeczpospolitej i formowanie Wojska Polskiego   Generał przeszedł w stan spoczynku w 1924 roku. Zmarł 26 października 1937 w Batorowie, ale spoczywa na cmentarzu parafialnym w Lusowie. Przy dolnej części jego nagrobka stoją dwie urny. Jedna wypełniona jest ziemią z Palmir. Tam w 1940 roku została rozstrzelana przez Niemców Agnieszka, córka generała. Druga zawiera ziemię katyńską – tam zginęła z rąk Sowietów jego druga córka, Janina Lewandowska.